Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

Christmas Magic

Η μαγεία των Χριστουγέννων είναι στο να δημιουργείς χαμόγελα, στα πρόσωπα που αγαπάς.. Να δημιουργείς συναισθήματα μέσα στη μοναξιά.. Να δίνεις αγάπη.. Να μοιράζεσαι κομμάτια του εαυτού σου.. Γιατί η μαγεία των Χριστουγέννων είναι.. στην καρδιά μας.. 
~Speri Stylianopoulou~




Video's Music:                   



Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015

"Φθινοπωρινές.. Σκέψεις.."


Έρχονται ξανά οι σκέψεις στο μυαλό μου..
Να τις απωθήσω προσπαθώ.. προσπαθώ..
Σαν ταξιδιάρικα πουλιά έρχονται.. 
Σαν ταξιδιώτες που δε τους κρατεί ο τόπος φεύγουν..
Απαλό αεράκι που σε χαϊδεύει στο πρόσωπο.. 
Σου θυμίζει όλα εκείνα.. Όλα εκείνα..
Εσύ! τα ξεχνάς.. Τα άφησες να μείνουν καλά φυλαγμένα σ' ενα σεντούκι, στο πίσω μέρος του μυαλού σου..
Όμως η εικόνα; Πως θα φύγει η εικόνα, ματια μου;
Κάθε λεπτομέρεια χαραγμένη.. στο μυαλό..
Κάθε λεπτομέρεια χαραγμένη.. στην καρδιά..
Κάθε λεπτομέρεια.. κλειδί..
Κλειδί που ανοίγει δειλά το σεντούκι.. 
Το σεντούκι που πάλευες να μην ανοίξει..
Παλι απ' την αρχή! 
Σκέψεις.. Έρχονται ξανά οι σκέψεις στο μυαλό μου..
~Speri Stylianopoulou Drouvioti~

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

"Απογευματινές νότες.."

Δεν υπάρχει πιο ωραία μελωδία από αυτή που ηχεί η φύση.. Αυτήν που ακούς με την καρδιά σου.. Κλείνεις τα μάτια σου και ακούς μια καλοκαιρινή χορωδία να παίζει το σκοπό του καλοκαιριού.. 
Τα τζιτζίκια, τα πουλάκια, οι γρύλοι.. Όλοι μέλη αυτής της γοητευτικής χορωδίας.. Και ο αέρας.. Μα τι μαέστρος κι αυτός!! Σε κάθε φύσημά του στέλνει μια γλυκιά νότα, για να συνεχιστεί αυτός ο γαλήνιος σκοπός.. 
Μα δεν είναι μόνο η μουσική.. Σαν να υπάρχει και κάτι άλλο που συνθέτει αυτό το μεθυστικό, από μουσική, απόγευμα.. Ναι!! Ναι!! Υπάρχει μια γοητευτική ευωδία.. Με κάθε σου αναπνοή, μια νέα μυρωδιά χαϊδεύει απαλά τα πνευμόνια σου.. Τα πνευμόνια σου γεμίζουν αρώματα.. Αρώματα της φύσης.. Της φύσης που έχει τόσους πολλούς κόσμους, που δεν ξέρεις ποιον να ανακαλύψεις πρώτο.. Πρώτος, όμως, και πιο γοητευτικός θαρρώ πως είναι των λουλουδιών.. Μα τι αρώματα έχουν αυτά τα λουλούδια.. Ακόμα και τα πιο ακριβά δεν έχουν τόση αξία.. Δεν έχουν τόση αξία, γιατί αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου.. Μια βαθιά αναπνοή και αμέσως εισβάλλουν στα ρουθούνια σου οι πιο ελκυστικές μυρωδιές.. Τα τριαντάφυλλα.. Τα γιασεμάκια.. Οι τουλίπες.. Οι κρίνοι.. Όλα τους.. τόσο μαγευτικά.. 
Μα για δες! Υπάρχει και κάτι  ακόμα.. Είναι η μυρωδιά του ζεστού ελληνικού καφέ.. Είναι η μυρωδιά που σε ταξιδεύει.. Σε ταξιδεύει στο χωριό.. Στο χωριό που έπαιζες στην παιδική σου ηλικία.. Στην ηλικία που όλος σου ο κόσμος ήταν η αυλή.. Στην αυλή με την γιαγιά.. Στις ατέλειωτες κουβέντες μαζί της, μέχρι να σας βρει το χάραμα.. Στις αναμνήσεις! 
Τι σου είναι η φύση..! Μπορεί με τόσο μικρά και απλά πράγματα να κάνει για σένα ό,τι πιο απίθανο.. Να υφάνει το πιο μεταξένιο απόγευμα.. Να συνθέσει την πιο ονειρεμένη μελωδία.. Να δημιουργήσει την πιο μαγευτική εικόνα.. 
Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις, είναι να αφεθείς ελεύθερος στην καθοδήγηση της.. Να αναπνεύσεις τόσο δυνατά, για να εισπνεύσεις όλη αυτήν την ευωδία.. Να κλείσεις τα μάτια και να αφήσεις τα αυτιά της καρδιάς σου, να ακούσουν την πιο γλυκιά μελωδία.. Να κλείσεις τα μάτια και να αφήσεις τα μάτια της ψυχής σου, να δούνε αυτήν την απογευματινή οπτασία.. 
Καλό βράδυ!!
~Speri Stylianopoulou~

         Ludovico Einaudi – Nuvole Bianche



Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

Το μονοπάτι της φιλίας!!

Ένα ταξίδι είναι η ζωή και όλοι μας ψάχνουμε για συνοδοιπόρους που θα το κάνουν πιο ευχάριστο, πιο ζωντανό, γεμάτο αξέχαστες αναμνήσεις. Σε αυτό το ταξίδι θα κάνουμε πολλές στάσεις και θα  συναντήσουμε πολλούς συνοδοιπόρους, θα δημιουργήσουμε πολλές αναμνήσεις, άσχημες και όμορφες, γλυκές και πικρές. Λίγοι από αυτοί θα αξίζουν για να μείνουν κοντά μας ως το τέλος του ταξιδιού. Κανένας από αυτούς όμως δεν θα είναι λάθος. Κάθε ένας θα είναι και μια νέα εμπειρία.. Και ένα καινούριο μάθημα.. Δεν είναι ένα απλό ταξίδι.. Είναι σαν.. ένα ταξίδι με καράβι.. Που άλλες φορές η θάλασσα θα είναι ήρεμη, γαλήνια και άλλες φορές θα έχει τους κυματισμούς της, θα έχει τις φουρτούνες της. όμως αυτό είναι το ενδιαφέρον. Να μπορούμε να κρατήσουμε το πηδάλιο της ζωής δυνατά.. με τους συνοδοιπόρους που εμείς επιλέγουμε. Είναι δύσκολο να πάρουμε τη σωστή απόφαση και μπορεί να κάνουμε λάθος επιλογές. όμως αυτή είναι η μαγεία. Ακόμα και αν ένα ταξίδι πήγε στραβά, τι πειράζει; Σίγουρα θα υπήρξαν κάποιες καλές αναμνήσεις και δε σβήνονται. Όποια φουρτούνα και αν περάσαμε, λίγος χρόνος χρειάζεται και πάλι θα ηρεμήσουν τα κύματα και το ταξίδι θα συνεχιστεί. Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται, λένε και νομίζω πως έχουν δίκιο. Είμαστε όλοι καπετάνιοι, με τα καλά μας, τα άσχημα, τις αδυναμίες μας, τις ιδιοτροπίες μας, τις ευαισθησίες μας, μα πάνω απ' όλα; Είμαστε εμείς!!!
Οι πραγματικοί φίλοι -συνοδοιπόροι- είναι αυτοί που μας δέχονται όπως είμαστε και μας αγαπάνε για αυτό που είμαστε.. Οι πραγματικοί φίλοι είναι οι άνθρωποι που ξέρουν τα πάντα για μας, και παρόλα αυτά, ακόμα τους αρέσουμε.. Είναι αυτοί που θα μας νοιάζονται πραγματικά και θα είναι δίπλα μας σε κάθε καλή αλλά και κακή στιγμή. Είναι το στήριγμα μας!!
Είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας να βρούμε την αληθινή φιλία, αλλά όταν την βρούμε, σημαίνει ότι την βρήκαμε για πάντα.. Το "για πάντα" όμως μοιάζει σαν παραμύθι και υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι για να είναι ωραίο και με happy end.. Είναι τρεις μαγικές λέξεις, που το κάνουν.. να κρατήσει για πάντα.. Αγάπη, σεβασμός, ειλικρίνεια!!!
Στην αληθινή φιλία δεν υπάρχουν υποσχέσεις, αλλά υπόσχεση.. Μία και μοναδική.. "Θα είμαι πάντα δίπλα σου, το ίδιο κι εσύ!!"
Φίλος είναι αυτό που θα μείνει, όταν οι άλλοι φύγουν.. Φίλος είναι αυτός που θα μας στηρίξει σε κάθε απόφαση που θα πάρουμε και αυτός που θα μας βοηθήσει  όποιο εμπόδιο συναντήσουμε..
Με τους πραγματικούς φίλους δεν χρειάζεται να υποδυόμαστε ρόλους.. Είμαστε εμείς.. απλά εμείς.. Με τους πραγματικούς φίλους μοιράζεσαι τα πάντα ακόμα.. και την σιωπή..
Στις δύσκολες μέρες είναι αυτοί ο θα μας κρατήσουν το χέρι, θα μας πάρουν αγκαλιά και θα μας πουν "Μη φοβάσαι εγώ είμαι εδώ, όλα θα πάνε καλά.."
Είσαι μαζί ους όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή το θέλεις! Ζεις μαζί τους όχι με το μυαλό, αλλά με ην καρδιά!
Η φιλία δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται!
Είμαι πολύ τυχερή που έχω βρει αυτούς τους ανθρώπους, τους ΦΙΛΟΥΣ μου.. Μαζί στις χαρές και τις λύπες!!
Σας ευχαριστώ που με στηρίζετε καθημερινά, για όσα και για όσα έχετε κάνει για μένα.. Γα όλες τς τρέλες και τις αναμνήσεις που μου έχετε χαρίσει.. Ελπίζω να έχω κάνει και εγώ το ίδιο για εσάς!! Θα είμαι πάντα εδώ!!
Ευχαριστώ για αυτό το υπέροχο δώρο που μου δίνετε, τη ΦΙΛΙΑ σας!
Μια ζωή θα είμαστε μαζί..!
Σας αγαπώ πολύ..

Αφιερωμένο στους Μαρία, Αντρέα, Yanni, Θεοτόκη, Παναγιώτα, Αντρέα, Γιάννη, Ιωάννα, Ειρήνη, Λουκρητία, Σταματίνα, Κωνσταντίνο, Δημήτρη και σε όλους τους φίλους μου!
~Speri Stylianopoulou~

Νότες έμπνευσης:

Happy Music

Happy Acoustic Instrumental Beat - Friends

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2015

Πεθαίνει από καρκίνο αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Περνά τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει τη κόρη του.


Ο Τομ Ατγουότερ πεθαίνει εξαιτίας ενός όγκου στον εγκέφαλο, αλλά δεν ανησυχεί τόσο για αυτό. Αντ “αυτού, περνάει τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει την ζωή της ηλικίας 5 ετών κόρης του, από τον δικό της καρκίνο.
Ο Τομ κάνει τα πάντα για να συγκεντρώσει το ποσό των 820,200 δολαρίων, ένα ποσό που απαιτείται για τη θεραπεία της κόρης του, έστω και αν ο ίδιος δεν θα είναι παρόν για να την δει να καλυτερεύει.
tom attwater 5 Συγκλονιστική ιστορία: Πεθαίνει από καρκίνο αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Περνά τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει τη ζωή της κόρης του
Η προθεσμία του για να τα καταφέρει είναι μικρή, μια και οι τελευταίες αξονικές τομογραφίες δείχνουν ότι ο όγκος στον εγκέφαλο του μεγαλώνει.
Λέει: «Τις τελευταίες τους μέρες οι άνθρωποι κάνουν λίστες με τις επιθυμίες που θέλουν να πραγματοποιήσουν πριν φύγουν για πάντα. Για μένα στην κορυφή της λίστας μου είναι να καταφέρω να συγκεντρώσω χρήματα για να μπορέσει η Κέλυ να έχει όλη την ιατρική βοήθεια που θα χρειαστεί.»
tom attwater 3 Συγκλονιστική ιστορία: Πεθαίνει από καρκίνο αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Περνά τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει τη ζωή της κόρης του
«Κάποιοι μου λένε να σταματήσω την προσπάθεια και να επικεντρωθώ στο να απολαύσω τις μέρες που μου απομένουν. Αλλά πώς μπορώ να το κάνω αυτό γνωρίζοντας ότι η ζωή της κόρης μου κινδυνεύει;»
«Η συγκέντρωση χρημάτων είναι μια πολύ σκληρή δουλειά, ειδικά τις ημέρες που αισθάνομαι αδύναμος να σηκωθώ από το κρεβάτι. Αλλά παίρνω δύναμη από την σκέψη ότι η Κέλυ μπορεί να έχει μια ευκαιρία για ζωή. Έτσι, αν πεθάνω αύριο, ξέρω ότι θα πεθάνω έχοντας κάνει το καλύτερό για την κόρη μου.»
tom attwater 2 Συγκλονιστική ιστορία: Πεθαίνει από καρκίνο αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Περνά τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει τη ζωή της κόρης του
Η Κέλυ είναι μόλις 5 ετών, αλλά έχει ήδη κερδίσει δύο φορές την μάχη με την ασθένεια. Είναι όμως εξαιρετικά πιθανό να υποτροπιάσει και για αυτό ο Τομ προσπαθεί με όσες δυνάμεις του απομένουν να της αφήσει τα εφόδια να νικήσει τον καρκίνο για πάντα. Ταυτόχρονα της έχει αφήσει μια συγκινητική επιστολή που θα την διαβάσει όταν μεγαλώσει.
Διαβάστε την στη συνέχεια:
«Αγαπημένη μου Κέλυ,
Λυπάμαι τόσο πολύ που δεν μπόρεσα να σε δω να μεγαλώνεις. Λυπάμαι που δεν ήμουν δίπλα σου όποτε με χρειάστηκες. Σε παρακαλώ μην κατηγορήσεις για αυτό τους ανθρώπους ή τον κόσμο. Η ζωή είναι τύχη και η δική μου απλά εξαντλήθηκε.
Μακάρι να ήξερα τα λόγια για να σε κάνω να αισθανθείς καλύτερα. Μακάρι να μην είχα καρκίνο. Μακάρι εσύ να μην αναγκαζόσουν να με βλέπεις να πονάω τόσο συχνά. Θα ήθελα τόσα πράγματα να ήταν διαφορετικά, αλλά δυστυχώς αυτό δεν γίνεται.
Οι περισσότεροι μπαμπάδες έχουν ολόκληρες δεκαετίες για να συνομιλήσουν και να συμβουλέψουν τις κόρες τους στο τραπέζι της κουζίνας, την ώρα που ζεσταίνουν τα χέρια τους με μια κούπα καφέ. Εμείς δεν την είχαμε αυτή τη στιγμή.
Δεν θα είμαι εκεί για να σε πάω την πρώτη σου μέρα στο σχολείο ούτε για να σε πάω σπίτι μετά το πρώτο σου ραντεβού. Δεν θα είμαι δίπλα σου για να χαρώ μαζί σου στην αποφοίτηση σου ούτε για να σε παρηγορήσω όταν κάποιος ραγίσει την καρδούλα σου.
Αλλά όσο είμαι ακόμη εδώ, σκέφτηκα να προσπαθήσω να σου αφήσω μερικές συμβουλές ζωής με αυτό το γράμμα. Ελπίζω ότι θα σε βοηθήσει. Ελπίζω ακόμη ότι ο καρκίνος δεν θα επιστρέψει ποτέ και η ζωή σου θα είναι μεγάλη, γεμάτη και ευτυχισμένη.
Σχολείο: Όλοι θα σου που ότι είναι ζωτικής σημασίας να εργαστείς σκληρά στο σχολείο. Ας ελπίσουμε ότι θα κάνεις πάντα ότι καλύτερο μπορείς. Εγώ τα πήγα καλά στο σχολείο αλλά έκανα το ίδιο και στην προσωπική μου ζωή; Πραγματικά όχι. Το σχολείο είναι σημαντικό αλλά να βεβαιωθείς ότι αφήνεις χώρο στη ζωή σου και για την διασκέδαση.
Αγόρια: Τώρα που είσαι μικρή δεν κάνεις διακρίσεις μεταξύ κοριτσιών και αγοριών και τους θεωρείς όλους φίλους σου. Αυτό είναι χαρακτηριστικό του γλυκού χαρακτήρα σου. Αλλά Κέλυ αυτό θα αλλάξει όσο μεγαλώνεις. Μπορεί να νιώθεις ότι τα αγόρια είναι ενοχλητικά στο Δημοτικό αλλά αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα αλλάξει όταν πας στο Γυμνάσιο.
tom attwater 4 Συγκλονιστική ιστορία: Πεθαίνει από καρκίνο αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Περνά τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει τη ζωή της κόρης του
Θα κάνεις σχέσεις με κάποια αγόρια όταν μεγαλώσεις (ελπίζω αυτό να γίνει όταν μεγαλώσεις πάρα πολύ!) Δυστυχώς δεν θα είμαι εκεί για να τους «ανακρίνω» και να καταλάβω τις προθέσεις τους. Διάβασε λοιπόν μερικές συμβουλές από τον γέρο σου. Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις πώς αισθάνεσαι όταν είσαι ερωτευμένος. Θυμάσαι εμένα και την μαμά σου τις ώρες που γελούσαμε αγκαλιασμένοι στον καναπέ όλο αγάπες και λουλούδια; Κάπως έτσι μοιάζει η πραγματική αγάπη. Διασκέδασε μέχρι να την ανακαλύψεις και εσύ.
Πάντα να επιλέγεις αγόρια με ευγενικές αξίες, ήθη και σεβασμό. Φαντάσου ότι καθόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι, το αγόρι σου, εσύ, εγώ και η μαμά, και πίνουμε τσάι. Αν νομίζεις ότι σου αρέσει αυτή η εικόνα, ότι ο φίλος σου ταιριάζει στο τραπέζι μας, τότε έχεις κάνει καλή επιλογή. Έχεις διαλέξει έναν αξιοπρεπή νεαρό άνδρα.
Δυστυχώς, κάποια μέρα η καρδιά σου θα σπάσει. Πονάει σαν κόλαση και θα αισθανθείς ότι ήρθε το τέλος του κόσμου. Αλλά θα το ξεπεράσεις. Ακόμα κι αν ένα ειδύλλιο δεν μοιάζει να προχωράει, προσπάθησε να είσαι ευγενική. Πρέπει να θυμάσαι ότι και τα αγόρια έχουν συναισθήματα. Τέλος, αν έχεις ένα αγόρι φίλο που είναι πάντα εκεί για σένα όσο οι σχέσεις σου έρχονται και τελειώνουν, μην τον θεωρήσεις δεδομένο. Μην τον παραβλέψεις. Θα μπορούσε πραγματικά να νοιάζεται για σένα.
Γάμος: Πολύ συχνά ονειρεύομαι την ημέρα του γάμου σου και φαντάζομαι τον εαυτό μου να γεμίζω με δάκρυα καθώς σε συνοδεύω στην εκκλησία για να σε παραδώσω στον αγαπημένο σου. Δεν θα είμαι σε θέση να το κάνω αυτό Κέλυ και σου ζητώ συγγνώμη γλυκιά μου. Αλλά να θυμάσαι ότι θα είμαι κάπου εκεί εκείνη την ημέρα, περήφανος και χαρούμενος που έχεις βρει κάποιον να σε αγαπά και να σε νοιάζεται όσο εγώ.
Μαμά: Εσύ και η μαμά σου θα πρέπει να υποστηρίζεστε κατά καιρούς, ειδικά όταν γίνεις έφηβη. Να θυμάσαι ότι σε λατρεύει και ότι θέλει το καλύτερο για σένα. Να δίνεις στη μαμά μια σφιχτή αγκαλιά κάθε φορά που αισθάνεσαι λυπημένη και να στηρίζετε η μια την άλλη όποτε αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα. Όταν γίνεις έφηβη μπορεί να νομίζεις ότι οι οι φίλοι σου έχουν δίκιο και η μαμά άδικο. Αλλά η μαμά σου πρέπει να πάρει κάποιες δύσκολες αποφάσεις επειδή νοιάζεται για σένα περισσότερο από όλους τους φίλους σου. Να την αντιμετωπίζεις πάντα με αγάπη και κατανόηση.
Οικογένεια: Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια και τις αξίες που μας δίνει. Τίποτα.
Φίλοι: Να φέρεσαι στους άλλους ανθρώπους όπως σου φέρονται και εκείνοι. Να φέρεσαι με καλό τρόπο σε όποιον σε βοηθάει. Ο τραμπουκισμός είναι φρικτό πράγμα – μην γίνεις ποτέ ένας από αυτούς.
Χριστούγεννα & γενέθλια:  Στα πρώτα σας Χριστούγεννα χωρίς εμένα, θα ήθελα πολύ, αν μπορείτε εσύ και η μαμά να ανάψετε ένα κερί και να σκεφτείτε για λίγα λεπτά. Θα ήταν πολύ ωραία, εάν οι δύο σας χορεύατε τον χορό της μαϊμούς μαζί. Το πως χοροπηδούσαμε και κουνούσαμε τα σώματα μας σαν τρελοί μας έκανε πάντα να γελάμε. Αυτό είναι κάτι που θα με έκανε να χαμογελάω από ψηλά. Θα ήθελα αν μπορείτε να επισκεφτείτε τα Χριστούγεννα τους γονείς μου . Θα πρέπει να είναι και εκείνοι πάρα πολύ πληγωμένοι.
Έχω δώσει στην μαμά δώρα για όλα τα γενέθλια σου. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εκεί για να σε δω να τα ανοίγεις. Ας ελπίσουμε ότι θα σου αρέσουν όλα, γιατί είναι δύσκολο να φανταστώ πως θα είσαι στα 10, στα 15, και στα 20 σου. Αναρωτιέμαι αν θα σου αρέσουν ακόμα οι One Direction. Αναρωτιέμαι εάν θα εξακολουθούν να σε κάνουν να χορεύεις γύρω από το σαλόνι.
Καριέρα: Ήσουν δύο , όταν μου είπες ότι όταν μεγαλώσεις θα ήθελες να γίνεις μια «πριγκίπισσα αστροναύτης» ώστε να μπορείς να φοράς ωραία φορέματα και να ανακαλύψεις νέους πλανήτες. Ίσως τώρα να συνειδητοποιείς ότι αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει. Παρόλα αυτά τόσα πολλά πράγματα είναι δυνατό να γίνουν για σένα, αγάπη μου. Κάνε ό, τι σε κάνει ευτυχισμένη και ότι πραγματικά σου αρέσει. Αν το κάνεις αυτό, η ζωή ξαφνικά θα γίνει πολύ ευκολότερη για σένα.
Μπορεί να χρειαστεί να αλλάξεις διάφορα επαγγέλματα και σταδιοδρομίες για να βρεις αυτό που πραγματικά σου αρέσει, αλλά ας είναι έτσι . Μια ζωή την έχουμε, και πρέπει να βρούμε τι πραγματικά μας εκφράζει.
Καλοί τρόποι συμπεριφοράς:  Να θυμάσαι πάντα να λες ευχαριστώ και παρακαλώ . Ο λόγος που η μαμά και εγώ επιμένουμε να συμπεριφέρεσαι με ευγένεια είναι επειδή θα σε βοηθήσει σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου. Πάντα να είσαι ευγενική, ειδικά με τους ηλικιωμένους. Ποτέ να μην μιλάς άσχημα. Μην ξεχνάς να γράφεις ευχαριστήριες επιστολές για τα δώρα που λαμβάνεις, είναι πάντα ωραίο να ενεργεί κανείς με χάρη και ευγνωμοσύνη. (Και παρακαλώ να θυμάσαι ότι τα αστεία σχετικά με τα κακά είναι μόνο αστεία όταν είσαι πέντε, άτακτο μου κοριτσάκι!)
Μάθε να οδηγείς: Οι περισσότεροι μπαμπάδες διδάσκουν στις κόρες τους να οδηγούν και στην προσπάθεια συνήθως είναι ανεπιτυχείς. Βεβαιώσου ότι θα μάθεις να οδηγείς όσο πιο σύντομα γίνεται και ένας νέος κόσμος θα ανοιχτεί μπροστά σου. Επίσης, βεβαιώσου ότι δεν θα σε μάθει η μαμά να οδηγείς (αστειεύομαι, αγάπη μου).
Ταξίδεψε όσο περισσότερο μπορείς στο εξωτερικό: Είναι κλισέ το να να πω ότι τα ταξίδια διευρύνουν το μυαλό, αλλά είναι αλήθεια. Δες όσο περισσότερα μέρη του του κόσμου μπορείς. Αλλά μην ταξιδέψεις ποτέ πάνω σε μια μοτοσικλέτα (είναι πολύ επικίνδυνο).
Να είσαι ευτυχισμένη. Ποτέ να μην γελάς με το 50% του εαυτού σου. Πάντοτε να γελάς με το 100%. Το γέλιο σου συνεπαίρνει όλο σου το σώμα και είναι ιδιαίτερα μεταδοτικό. Ελπίζω ότι δεν θα το χάσεις ποτέ αυτό. Δεν έχει κανένα νόημα να ζητήσω να μην στεναχωρηθείς όταν εγώ θα φύγω. Ξέρω ότι έτσι θα γίνει πριγκίπισσα. Εύχομαι να μπορούσα να έρθω εκείνη τη στιγμή κοντά σου, να τυλίξω τα χέρια μου γύρω σου και να σε σφίξω στην αγκαλιά μου μέχρι να σε κάνω να χαμογελάσεις.
Θυμάσαι το αρκουδάκι που σου αγόρασα από ένα κατάστημα με φιλανθρωπικό σκοπό; Μου είχες πει ότι θα το κρατήσεις ασφαλές και ότι θα το αγκαλιάζεις όποτε νιώθεις ότι σου λείπω. Αυτό ήταν μια θαυμάσια ιδέα. Μπορείς να αισθάνεσαι λυπημένη και να χρησιμοποιείς την λύπη ως κινητήρια δύναμη στην ζωή σου ή μπορείς απλά να είσαι λυπημένη. Ξέρεις, φαντάζομαι ποιο ελπίζω ότι θα διαλέξεις.
Σε παρακαλώ να προσφέρεις ότι μπορείς σε φιλανθρωπίες. Οι Φιλανθρωπικές οργανώσεις μας βοήθησαν, και εσένα αλλά και εμένα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις θυσίες που έκαναν κάποιοι άγνωστοι άνθρωποι για σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις τον καρκίνο. Ηλικιωμένοι άνθρωποι έστειλαν κάρτες με προσευχές και χρήματα από το υστέρημα τους. Όλα για σένα. Είναι σημαντικό να επιστρέψεις την καλή πράξη. Αν κάνεις καλές πράξεις, εξυψώνεται τη ψυχή σου. Ποτέ μην ξεχνάς ότι υπάρχουν άνθρωποι σε χειρότερη κατάσταση από ό, τι είσαι εσύ.
Να θυμάσαι το σύνθημα της ζωής σου: «Πάντα συνεχίσουμε να προσπαθούμε.» Έχω αποτύχει πολλές φορές στη ζωή μου, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα την προσπάθεια Κέλυ. Δεν τα παράτησα ποτέ.
Να πιστεύεις στον εαυτό σου. Στη ζωή, πολλοί θα σου πουν ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις. Μπορείς! Οι μεγάλες προκλήσεις ενέχουν κινδύνους, για αυτό προσπάθησε να κάνεις έξυπνες επιλογές.
Ξέρω ότι θα με κάνεις υπερήφανο. Ξέρω ότι θα κάνεις κάτι μεγάλο στη μνήμη μου. Ξέρω ότι μπορείς να το κάνεις. Γι “αυτό ας ξεκινήσεις σήμερα.
Και τέλος … Σε ευχαριστώ για την ύπαρξη σου, Κέλυ. Σας ευχαριστώ γιατί μου είπες το μεγαλύτερο κομπλιμέντο όλων των εποχών όταν με αποκάλεσες «Μπαμπά».
Το να σε έχω κόρη μου ήταν η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου. Σε ευχαριστώ γιατί μου δίδαξες πως να αγαπώ και να είμαι ευτυχισμένος περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.
Να απολαύσεις τη ζωή σου. Μην βιαστείς να την ζήσεις.
Σας αγαπώ πολύ, και εσένα και τη μαμά σου.
Ο μπαμπάς xxxxxxxxxx»
πηγή: dreamfm.gr




Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

Τα Τριάντα Βιβλία που θα έπρεπε να έχει διαβάσει ο καλλιεργημένος άνθρωπος. Από τον Νίκο Δήμου.

Πολλοί από σας μου ζητήσατε τον κατάλογο των "30 βιβλίων" που χρησιμοποιούσα στο μάθημα της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας.
Από τον Μεσαίωνα ως το 1950 αυτές είναι οι επιλογές μου (αυστηρά προσωπικές). Δεν είναι η λίστα που έδινα στους μαθητές μου - εκεί είχα αντικαταστήσει μερικά βιβλία, λόγω δυσκολίας:
Δάντης: Η Θεία Κωμωδία
Βοκκάκιος: Το Δεκαήμερο
Μονταίνι: Τα Δοκίμια
Ραμπελαί: Γαργαντούας
Θερβάντες: Δον Κιχώτης
Σαίξπηρ: Άπαντα
Ντε Φόου: Ροβινσώνας Κρούσος
Σουίφτ: Ταξίδια του Γκιούλιβερ
Βολτέρος: Καντίντ και άλλες ιστορίες
Γκαίτε: Φάουστ
Τζαίην Ώστεν: Περηφάνια και Προκατάληψη
Μπαλζάκ: Μπάρμπα Γκοριό ή οποιοδήποτε από την «Ανθρώπινη Κωμωδία»
Σταντάλ: Το κόκκινο και το μαύρο
Β. Ουγκώ: Οι Άθλιοι
Πόε: Διηγήματα
Φλομπέρ: Μαντάμ Μποβαρύ
Ντίκενς: Νταίηβιντ Κόπερφιλντ
Μοπασάν: Διηγήματα
Ντοστογέφσκυ: Δαιμονισμένοι (ή/και όποιο άλλο από τα 4 αριστουργήματα: Έγκλημα και Τιμωρία, Αδελφοί Καραμαζόφ, Ο Ηλίθιος)
Τολστόι: Πόλεμος και Ειρήνη ή/και Άννα Καρένινα).
Τσέχοφ: Διηγήματα
Μέλβιλ: Μόμπυ Ντικ
Ντίκινσον: Ποιήματα
Τουαίην: Χωκ Φιν
Φ. Κάφκα: Η Δίκη (ή/και Το Κάστρο)
Προυστ: Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο
Τζόυς: Οδυσσέας
Τόμας Μαν: Το μαγικό βουνό (ή/και Δόκτωρ Φάουστους, Μπούντενμπρουκς)
Ρ. Μούζιλ: Ο Άνθρωπος χωρίς Ιδιότητες
Τ. Σ. Έλιοτ: Ποιήματα.
Αυτά είναι τα τριάντα βιβλία που (νομίζω πως) ο κάθε καλλιεργημένος άνθρωπος θα έπρεπε να έχει διαβάσει. Όχι μόνο επειδή είναι τα καλύτερα - αλλά επειδή είχαν μεγάλη επιρροή και καθόρισαν την πορεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Η επιλογή έγινε από την Ευρώπη, εκτός Ελλάδας. Στην Ευρωπαϊκή λογοτεχνία συγκαταλέγω και την Αμερικάνικη - μια και είναι η ίδια κουλτούρα.
Φυσικά ο αριθμός τριάντα είναι αυθαίρετος - έκοψα μεγάλους ποιητές όπως τους Βιγιόν, Ντον, Χέλντερλιν, Πούσκιν, Μπωντλαίρ, Ρίλκε, Μπρεχτ και Λόρκα, φιλοσόφους όπως τους Καρτέσιο, Σπινόζα, Καντ, Σοπενάουερ και Νίτσε (οι δύο τελευταίοι είναι και σπουδαίοι λογοτέχνες) τις αδελφές Μπροντέ, τον Στερν και τον Γκόγκολ...
Επίσης, μια και μιλάμε για λογοτεχνία, δεν αναφέρω σημαντικά βιβλία επιστημονικού λόγου που άλλαξαν την σκέψη της ανθρωπότητας όπως: "Ο Πλούτος των Εθνών" του Άνταμ Σμιθ, "Το Κεφάλαιο" του Μαρξ, "Η Καταγωγή των Ειδών" του Δαρβίνου και η "Ερμηνεία των Ονείρων" του Φρόυντ.
Μη με ρωτήσετε για ελληνικές μεταφράσεις. Όσα έργα γράφτηκαν Αγγλικά, Γαλλικά ή Γερμανικά, τα έχω διαβάσει στο πρωτότυπο. Για τις γλώσσες που δεν γνώριζα (π.χ. Ρώσικα, Ισπανικά) είχα πάλι ξενόγλωσσες μεταφράσεις. Εκτός από τον Ντοστογέφσκυ όπου διάβασα τις μεταφράσεις του Άρη Αλεξάνδρου. Για την Θεία Κωμωδία καλή ελληνική μετάφραση δεν υπάρχει - βρείτε μία ξένη.
**
Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το εξαιρετικό μπλογκ του Νίκου Δήμου http://doncat.blogspot.com/
(Στη φωτογραφία:O Τολστόι λίγο πριν πεθάνει, στο κτήμα του, στη Γιάσναγια Πολιάνα, με το αγαπημένο του άλογο τη Ντελίρ.)
 

Γράμμα ενός πατέρα στο γιο του..

Γράμμα του πατέρα στο γιο του....

«Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ... έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω...
Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με. Oταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή... Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο.

Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις... Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα "βάρος", έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.

Όταν λέω πως θα ήθελα να "πεθάνω"... μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο.

Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.

Σε αγαπώ παιδί μου...»

Κυριακή 11 Μαΐου 2014

Μαμά, μια λέξη.. Χίλια πρόσωπα..

Μάνα είναι μόνο μια, μου 'λεγε πάντα η γιαγιά μου, σε κάθε τσακωμό με τη μαμά μου.. Και είχε δίκιο, αλλά πολλές φορές αργούμε να το καταλάβουμε.. Και έρχεται μια μέρα σαν και αυτή και ξαφνικά το θυμόμαστε..
Κάθε φορά που ένας λόγος δικός μας γίνεται ενα δάκρυ δικό της, κάθε φορά που ο θυμός μας γίνεται η λύπη της, εκείνη είναι πάντα εκεί χαρούμενη, γεμάτη υπομονή, γιατί ήξερε.. Ήξερε, από την πρώτη στιγμή που άκουσε αυτά τα λόγια "Συγχαρητήρια, είστε έγκυος..", ότι δεν θα την παιδεύαμε μόνο εννιά μήνες, αλλά μια ολόκληρη ζωη..
Ακόμα και το πρώτο κλάμα μας, όταν γεννηθήκαμε της γέμισε χαρά.. Ακόμα και όταν έφηβοι πια, της λέγαμε πάνω στο θυμό μας, "παράτα με", ήταν εκείνη που αμέσως τρέχαμε όταν "βρίσκαμε τα σκούρα"..
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, όση κούραση και να υπήρχε πάντα εκεί άγρυπνος φρουρός και σύμβουλος..
Όλοι μας μικροί και μεγάλοι θα θυμόμαστε στιγμές, που είχαμε πει διάφορα και μόνο μια λέξη έβγαινε απο το στόμα της "πάντα θα σ' αγαπώ, γιατί είμαι η μαμά σου".. Το μόνο συναίσθημα για εκείνη ήταν η αγάπη για τα παιδιά της..
Θυμάμαι μια φορά στα γενέθλια μου, δεκαέξι χρονών, είχαμε τσακωθεί.. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να μου δώσει το δώρο, δεν είπε λέξη.. Μου είχε πάρει ένα ημερολόγιο, θυμάμαι.. Στην πρώτη σελίδα μου είχε γράψει, "Ό,τι και να γίνει, ό,τι και να κάνεις, εγώ πάντα θα σ' αγαπώ.."
Καμιά αγάπη δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτήν που νιώθει μια μάνα για το παιδί της..
Από τις πρώτες μέρες με τα πρώτα κλάματα, με τα πρώτα χτυπήματα, με τους πρώτους μας καβγάδες, με τους πρώτους μας έρωτες και απογοητεύσεις, με τα ανισόρροπα συναισθήματα μας στην εφηβία, με τα προβλήματα στη σχολή, στη δουλειά, στην οικογένεια, με τα παιδια, πάντα εκεί με μια αγκαλιά και ένα χάδι.. Πάντα μ' ενα χαμόγελο και μια καρδιά γεμάτη αγάπη.. Μ' ενα βλέμα ζεστασιάς..
Σε όλες τις μανούλες του κόσμου αξίζουν όλα τα βραβεία, όλα τα μετάλλια, και όλες οι τιμές.. Γιατί τελικά μια μόνο μέρα δεν φτάνει, για να τιμήσουμε το έργο της και την αγάπη που προσφέρει.. Μα όλος ο χρόνος και πάλι δεν είναι αρκετός, χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή.. Μια ολόκληρη ζωή, πρέπει να τους δείχνουμε ότι η αγάπη αυτή έχει δύο πλευρές, την αγάπη της μαμάς και την αγάπη του παιδιού..
Κάποτε είχα διαβασει " Μανούλα μου μια φορά με γέννησες και 1000 σε παιδεύω μα 100 σε αγαπώ και 1000 σε λατρεύω..". Το αφιερώνω σε όλες τις μανούλες του κόσμου..
Χρόνια πολλά μανούλα, σ' αγαπώ πολύ,
από τα παιδιά σου με αγάπη, σ' όλον τον κόσμο ν' ακουστεί..
Όποτε το διαβάζω κλαίω..
~Speri Stylianopoulou~