~Speri Stylianopoulou~
Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015
Christmas Magic
~Speri Stylianopoulou~
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015
"Φθινοπωρινές.. Σκέψεις.."
Σαν ταξιδιώτες που δε τους κρατεί ο τόπος φεύγουν..
Απαλό αεράκι που σε χαϊδεύει στο πρόσωπο..
Σου θυμίζει όλα εκείνα.. Όλα εκείνα..
Εσύ! τα ξεχνάς.. Τα άφησες να μείνουν καλά φυλαγμένα σ' ενα σεντούκι, στο πίσω μέρος του μυαλού σου..
Όμως η εικόνα; Πως θα φύγει η εικόνα, ματια μου;
Κάθε λεπτομέρεια χαραγμένη.. στο μυαλό..
Κάθε λεπτομέρεια χαραγμένη.. στην καρδιά..
Κάθε λεπτομέρεια.. κλειδί..
Κλειδί που ανοίγει δειλά το σεντούκι..
Το σεντούκι που πάλευες να μην ανοίξει..
Παλι απ' την αρχή!
Σκέψεις.. Έρχονται ξανά οι σκέψεις στο μυαλό μου..
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015
"Απογευματινές νότες.."
~Speri Stylianopoulou~
Ludovico Einaudi – Nuvole Bianche
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015
Το μονοπάτι της φιλίας!!
Οι πραγματικοί φίλοι -συνοδοιπόροι- είναι αυτοί που μας δέχονται όπως είμαστε και μας αγαπάνε για αυτό που είμαστε.. Οι πραγματικοί φίλοι είναι οι άνθρωποι που ξέρουν τα πάντα για μας, και παρόλα αυτά, ακόμα τους αρέσουμε.. Είναι αυτοί που θα μας νοιάζονται πραγματικά και θα είναι δίπλα μας σε κάθε καλή αλλά και κακή στιγμή. Είναι το στήριγμα μας!!
Είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας να βρούμε την αληθινή φιλία, αλλά όταν την βρούμε, σημαίνει ότι την βρήκαμε για πάντα.. Το "για πάντα" όμως μοιάζει σαν παραμύθι και υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι για να είναι ωραίο και με happy end.. Είναι τρεις μαγικές λέξεις, που το κάνουν.. να κρατήσει για πάντα.. Αγάπη, σεβασμός, ειλικρίνεια!!!
Στην αληθινή φιλία δεν υπάρχουν υποσχέσεις, αλλά υπόσχεση.. Μία και μοναδική.. "Θα είμαι πάντα δίπλα σου, το ίδιο κι εσύ!!"
Φίλος είναι αυτό που θα μείνει, όταν οι άλλοι φύγουν.. Φίλος είναι αυτός που θα μας στηρίξει σε κάθε απόφαση που θα πάρουμε και αυτός που θα μας βοηθήσει όποιο εμπόδιο συναντήσουμε..
Με τους πραγματικούς φίλους δεν χρειάζεται να υποδυόμαστε ρόλους.. Είμαστε εμείς.. απλά εμείς.. Με τους πραγματικούς φίλους μοιράζεσαι τα πάντα ακόμα.. και την σιωπή..
Στις δύσκολες μέρες είναι αυτοί ο θα μας κρατήσουν το χέρι, θα μας πάρουν αγκαλιά και θα μας πουν "Μη φοβάσαι εγώ είμαι εδώ, όλα θα πάνε καλά.."
Είσαι μαζί ους όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή το θέλεις! Ζεις μαζί τους όχι με το μυαλό, αλλά με ην καρδιά!
Η φιλία δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται!
Είμαι πολύ τυχερή που έχω βρει αυτούς τους ανθρώπους, τους ΦΙΛΟΥΣ μου.. Μαζί στις χαρές και τις λύπες!!
Σας ευχαριστώ που με στηρίζετε καθημερινά, για όσα και για όσα έχετε κάνει για μένα.. Γα όλες τς τρέλες και τις αναμνήσεις που μου έχετε χαρίσει.. Ελπίζω να έχω κάνει και εγώ το ίδιο για εσάς!! Θα είμαι πάντα εδώ!!
Ευχαριστώ για αυτό το υπέροχο δώρο που μου δίνετε, τη ΦΙΛΙΑ σας!
Μια ζωή θα είμαστε μαζί..!
Σας αγαπώ πολύ..
Αφιερωμένο στους Μαρία, Αντρέα, Yanni, Θεοτόκη, Παναγιώτα, Αντρέα, Γιάννη, Ιωάννα, Ειρήνη, Λουκρητία, Σταματίνα, Κωνσταντίνο, Δημήτρη και σε όλους τους φίλους μου!
~Speri Stylianopoulou~
Νότες έμπνευσης:
Happy Music
Happy Acoustic Instrumental Beat - Friends
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2015
Πεθαίνει από καρκίνο αλλά δεν τον ενδιαφέρει. Περνά τις μέρες του προσπαθώντας να σώσει τη κόρη του.
Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014
Δευτέρα 12 Μαΐου 2014
Τα Τριάντα Βιβλία που θα έπρεπε να έχει διαβάσει ο καλλιεργημένος άνθρωπος. Από τον Νίκο Δήμου.
Πολλοί από σας μου ζητήσατε τον κατάλογο των "30 βιβλίων" που χρησιμοποιούσα στο μάθημα της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας.
Από τον Μεσαίωνα ως το 1950 αυτές είναι οι επιλογές μου (αυστηρά προσωπικές). Δεν είναι η λίστα που έδινα στους μαθητές μου - εκεί είχα αντικαταστήσει μερικά βιβλία, λόγω δυσκολίας:
Δάντης: Η Θεία Κωμωδία
Βοκκάκιος: Το Δεκαήμερο
Μονταίνι: Τα Δοκίμια
Ραμπελαί: Γαργαντούας
Θερβάντες: Δον Κιχώτης
Σαίξπηρ: Άπαντα
Ντε Φόου: Ροβινσώνας Κρούσος
Σουίφτ: Ταξίδια του Γκιούλιβερ
Βολτέρος: Καντίντ και άλλες ιστορίες
Γκαίτε: Φάουστ
Τζαίην Ώστεν: Περηφάνια και Προκατάληψη
Μπαλζάκ: Μπάρμπα Γκοριό ή οποιοδήποτε από την «Ανθρώπινη Κωμωδία»
Σταντάλ: Το κόκκινο και το μαύρο
Β. Ουγκώ: Οι Άθλιοι
Πόε: Διηγήματα
Φλομπέρ: Μαντάμ Μποβαρύ
Ντίκενς: Νταίηβιντ Κόπερφιλντ
Μοπασάν: Διηγήματα
Ντοστογέφσκυ: Δαιμονισμένοι (ή/και όποιο άλλο από τα 4 αριστουργήματα: Έγκλημα και Τιμωρία, Αδελφοί Καραμαζόφ, Ο Ηλίθιος)
Τολστόι: Πόλεμος και Ειρήνη ή/και Άννα Καρένινα).
Τσέχοφ: Διηγήματα
Μέλβιλ: Μόμπυ Ντικ
Ντίκινσον: Ποιήματα
Τουαίην: Χωκ Φιν
Φ. Κάφκα: Η Δίκη (ή/και Το Κάστρο)
Προυστ: Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο
Τζόυς: Οδυσσέας
Τόμας Μαν: Το μαγικό βουνό (ή/και Δόκτωρ Φάουστους, Μπούντενμπρουκς)
Ρ. Μούζιλ: Ο Άνθρωπος χωρίς Ιδιότητες
Τ. Σ. Έλιοτ: Ποιήματα.
Αυτά είναι τα τριάντα βιβλία που (νομίζω πως) ο κάθε καλλιεργημένος άνθρωπος θα έπρεπε να έχει διαβάσει. Όχι μόνο επειδή είναι τα καλύτερα - αλλά επειδή είχαν μεγάλη επιρροή και καθόρισαν την πορεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Η επιλογή έγινε από την Ευρώπη, εκτός Ελλάδας. Στην Ευρωπαϊκή λογοτεχνία συγκαταλέγω και την Αμερικάνικη - μια και είναι η ίδια κουλτούρα.
Φυσικά ο αριθμός τριάντα είναι αυθαίρετος - έκοψα μεγάλους ποιητές όπως τους Βιγιόν, Ντον, Χέλντερλιν, Πούσκιν, Μπωντλαίρ, Ρίλκε, Μπρεχτ και Λόρκα, φιλοσόφους όπως τους Καρτέσιο, Σπινόζα, Καντ, Σοπενάουερ και Νίτσε (οι δύο τελευταίοι είναι και σπουδαίοι λογοτέχνες) τις αδελφές Μπροντέ, τον Στερν και τον Γκόγκολ...
Επίσης, μια και μιλάμε για λογοτεχνία, δεν αναφέρω σημαντικά βιβλία επιστημονικού λόγου που άλλαξαν την σκέψη της ανθρωπότητας όπως: "Ο Πλούτος των Εθνών" του Άνταμ Σμιθ, "Το Κεφάλαιο" του Μαρξ, "Η Καταγωγή των Ειδών" του Δαρβίνου και η "Ερμηνεία των Ονείρων" του Φρόυντ.
Μη με ρωτήσετε για ελληνικές μεταφράσεις. Όσα έργα γράφτηκαν Αγγλικά, Γαλλικά ή Γερμανικά, τα έχω διαβάσει στο πρωτότυπο. Για τις γλώσσες που δεν γνώριζα (π.χ. Ρώσικα, Ισπανικά) είχα πάλι ξενόγλωσσες μεταφράσεις. Εκτός από τον Ντοστογέφσκυ όπου διάβασα τις μεταφράσεις του Άρη Αλεξάνδρου. Για την Θεία Κωμωδία καλή ελληνική μετάφραση δεν υπάρχει - βρείτε μία ξένη.
**
Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το εξαιρετικό μπλογκ του Νίκου Δήμου http://doncat.blogspot.com/
(Στη φωτογραφία:O Τολστόι λίγο πριν πεθάνει, στο κτήμα του, στη Γιάσναγια Πολιάνα, με το αγαπημένο του άλογο τη Ντελίρ.)
Γράμμα ενός πατέρα στο γιο του..
Γράμμα του πατέρα στο γιο του....
«Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ... έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω...
Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με. Oταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.
Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή... Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο.
Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις... Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.
Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα "βάρος", έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.
Όταν λέω πως θα ήθελα να "πεθάνω"... μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο.
Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.
Σε αγαπώ παιδί μου...»
Κυριακή 11 Μαΐου 2014
Μαμά, μια λέξη.. Χίλια πρόσωπα..
Κάθε φορά που ένας λόγος δικός μας γίνεται ενα δάκρυ δικό της, κάθε φορά που ο θυμός μας γίνεται η λύπη της, εκείνη είναι πάντα εκεί χαρούμενη, γεμάτη υπομονή, γιατί ήξερε.. Ήξερε, από την πρώτη στιγμή που άκουσε αυτά τα λόγια "Συγχαρητήρια, είστε έγκυος..", ότι δεν θα την παιδεύαμε μόνο εννιά μήνες, αλλά μια ολόκληρη ζωη..
Ακόμα και το πρώτο κλάμα μας, όταν γεννηθήκαμε της γέμισε χαρά.. Ακόμα και όταν έφηβοι πια, της λέγαμε πάνω στο θυμό μας, "παράτα με", ήταν εκείνη που αμέσως τρέχαμε όταν "βρίσκαμε τα σκούρα"..
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, όση κούραση και να υπήρχε πάντα εκεί άγρυπνος φρουρός και σύμβουλος..
Όλοι μας μικροί και μεγάλοι θα θυμόμαστε στιγμές, που είχαμε πει διάφορα και μόνο μια λέξη έβγαινε απο το στόμα της "πάντα θα σ' αγαπώ, γιατί είμαι η μαμά σου".. Το μόνο συναίσθημα για εκείνη ήταν η αγάπη για τα παιδιά της..
Θυμάμαι μια φορά στα γενέθλια μου, δεκαέξι χρονών, είχαμε τσακωθεί.. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να μου δώσει το δώρο, δεν είπε λέξη.. Μου είχε πάρει ένα ημερολόγιο, θυμάμαι.. Στην πρώτη σελίδα μου είχε γράψει, "Ό,τι και να γίνει, ό,τι και να κάνεις, εγώ πάντα θα σ' αγαπώ.."
Καμιά αγάπη δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτήν που νιώθει μια μάνα για το παιδί της..
Από τις πρώτες μέρες με τα πρώτα κλάματα, με τα πρώτα χτυπήματα, με τους πρώτους μας καβγάδες, με τους πρώτους μας έρωτες και απογοητεύσεις, με τα ανισόρροπα συναισθήματα μας στην εφηβία, με τα προβλήματα στη σχολή, στη δουλειά, στην οικογένεια, με τα παιδια, πάντα εκεί με μια αγκαλιά και ένα χάδι.. Πάντα μ' ενα χαμόγελο και μια καρδιά γεμάτη αγάπη.. Μ' ενα βλέμα ζεστασιάς..
Σε όλες τις μανούλες του κόσμου αξίζουν όλα τα βραβεία, όλα τα μετάλλια, και όλες οι τιμές.. Γιατί τελικά μια μόνο μέρα δεν φτάνει, για να τιμήσουμε το έργο της και την αγάπη που προσφέρει.. Μα όλος ο χρόνος και πάλι δεν είναι αρκετός, χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή.. Μια ολόκληρη ζωή, πρέπει να τους δείχνουμε ότι η αγάπη αυτή έχει δύο πλευρές, την αγάπη της μαμάς και την αγάπη του παιδιού..
Κάποτε είχα διαβασει " Μανούλα μου μια φορά με γέννησες και 1000 σε παιδεύω μα 100 σε αγαπώ και 1000 σε λατρεύω..". Το αφιερώνω σε όλες τις μανούλες του κόσμου..
Χρόνια πολλά μανούλα, σ' αγαπώ πολύ,
από τα παιδιά σου με αγάπη, σ' όλον τον κόσμο ν' ακουστεί..
~Speri Stylianopoulou~

